Nieuwe studie behandelt risico's van vezeloptische kabelverlenging

Naarmate digitale snelwegen wereldwijd uitbreiden, is glasvezelcommunicatie de ruggengraat van de moderne samenleving geworden. Onder de verschillende implementatiemethoden zijn luchtglasvezelkabels naar voren gekomen als een voorkeursoplossing vanwege hun kosteneffectiviteit en snelle installatiemogelijkheden. Deze verhoogde netwerken staan echter voor unieke uitdagingen, waarbij kabelverlenging een aanhoudende bedreiging vormt voor de netwerkstabiliteit.

Luchtglasvezelkabels bieden aanzienlijke voordelen ten opzichte van ondergrondse alternatieven, waardoor ze ideaal zijn voor snelle netwerkuitbreiding:

• Kostenefficiëntie: Elimineert dure opgravingen en de aanleg van leidingen, waardoor de infrastructuurkosten aanzienlijk worden verlaagd.
• Snelle implementatie: Kortere installatietijden maken snellere netwerkdekking en marktpenetratie mogelijk.
• Infrastructuurgebruik: Maakt gebruik van bestaande elektriciteitspalen en -torens zonder nieuwe ondersteuningsconstructies.
• Onderhoudstoegankelijkheid: Vereenvoudigde inspectie- en reparatieprocessen in vergelijking met begraven kabels.
• Terreinaanpassing: Bijzonder effectief in bergachtige gebieden of gebieden met uitdagende ondergrondse omstandigheden.

Hoewel luchtkabels operationele voordelen bieden, creëert hun blootstelling aan omgevingsfactoren unieke kwetsbaarheden. Wind, ijsafzetting en zwaartekracht kunnen longitudinale rek in kabels veroorzaken, wat de netwerkintegriteit mogelijk in gevaar brengt.

Vezelverlenging verwijst naar de lengtetoename onder trekspanning, meestal gemeten als een percentage. Fabrikanten specificeren maximale toelaatbare verlengingsdrempels voor elk kabeltype. Het overschrijden van deze limieten kan onomkeerbare schade veroorzaken, wat leidt tot:

• Signaalverzwakking door microscopische scheuren in vezels
• Volledige vezelbreuk en netwerkstoringen
• Verminderde netwerkprestaties en gebruikerservaring
• Verhoogde onderhoudsvereisten en operationele kosten
• Versnelde veroudering van de infrastructuur en verminderde levensduur

Industriestandaarden definiëren twee belangrijke parameters om de prestaties van luchtkabels te evalueren:

De aanhoudende spanningslimiet tijdens normale werking, die doorgaans een vezelverlenging van minder dan 0,2% vereist om de betrouwbaarheid op lange termijn te garanderen.

De kortetermijnspanningsdrempel tijdens extreme omstandigheden, die tot 0,6% verlenging toestaat om catastrofale schade te voorkomen.

Effectief ontwerp van luchtkabels vereist zorgvuldige afweging van meerdere factoren:

• Omgevingsomstandigheden: Regionale weerspatronen en terreinkenmerken
• Materiaalspecificaties: Vezelsamenstelling en kwaliteit van de beschermende mantel
• Structureel ontwerp: Kabelarchitectuur en gewichtsverdeling
• Ondersteuningsafstand: Optimale plaatsing van palen om de zwaartekrachtbelasting te minimaliseren

Industrieaanbevelingen suggereren het selecteren van kabels met MAT-tot-gewichtverhoudingen van meer dan 2,1 daN/(kg/km) voor optimale prestaties. Lichtgewicht ontwerpen met compacte micro-module technologie kunnen de belasting verder verminderen en tegelijkertijd de duurzaamheid behouden.

Een correcte implementatie is cruciaal voor de levensduur van het luchtkabelnetwerk:

• Naleving van de specificaties van de fabrikant voor doorhang en spanning
• Gebruik van compatibele hardware en ondersteuningsarmaturen
• Regelmatige inspecties op milieuschade of slijtage
• Tijdige verwijdering van ijsafzetting tijdens de wintermaanden

Bij het evalueren van luchtkabelopties moet de technische documentatie gedetailleerde trekproefrapporten bevatten die de prestaties onder verschillende spanningsomstandigheden verifiëren. Uitgebreide ondersteuning van de fabrikant voor installatie- en onderhoudsprocedures is even essentieel voor de betrouwbaarheid van het netwerk op lange termijn.