مطالعه ی جدید خطرات طول کشیدن کابل های فیبر نوری را بررسی می کند

با گسترش بزرگراه های دیجیتال در سطح جهانی، ارتباطات فیبر نوری به ستون فقرات جامعه مدرن تبدیل شده است.کابل های فیبر نوری هوایی به دلیل مقرون به صرفه بودن و قابلیت نصب سریع به عنوان یک راه حل ترجیح داده شده استبا این حال، این شبکه های بالا با چالش های منحصر به فرد روبرو هستند، که طول کابل تهدیدی مداوم برای ثبات شبکه است.

کابل های فیبر نوری هوایی مزایای قابل توجهی را نسبت به جایگزین های زیرزمینی ارائه می دهند و آنها را برای گسترش سریع شبکه ایده آل می کنند:

• بهره وری هزینه:از حفاری گران قیمت و ساخت لوله ها جلوگیری می کند و به طور قابل توجهی هزینه های زیرساخت را کاهش می دهد.
• تعيين سريع:زمان بندی های کوتاه تر نصب امکان پوشش شبکه و نفوذ سریعتر به بازار را فراهم می کند.
• استفاده از زیرساخت ها:استفاده از ستون ها و برج های موجود بدون نیاز به سازه های پشتیبانی جدید.
• دسترسی به تعمیرات:فرآیند بازرسی و تعمیر ساده در مقایسه با کابل های دفن شده.
• سازگاری با زمین:به خصوص در مناطق کوهستانی و یا مناطق با شرایط زیرزمینی چالش برانگیز موثر است.

در حالی که کابل های هوایی مزایای عملیاتی را ارائه می دهند، قرار گرفتن آنها در معرض عناصر محیطی آسیب پذیری های منحصر به فرد ایجاد می کند.و نیروهای گرانشی می توانند کشش طولی در کابل ها را ایجاد کنند، که به طور بالقوه می تواند یکپارچگی شبکه را به خطر بیندازد.

افزایش طول فیبر به افزایش طول تحت فشار کششی اشاره دارد که معمولاً به صورت درصد اندازه گیری می شود. تولید کنندگان حداکثر آستانه های طول مجاز را برای هر نوع کابل مشخص می کنند.تجاوز از این محدودیت ها می تواند باعث آسیب های برگشت ناپذیر شودکه منجر به:

• کاهش سیگنال ناشی از شکستگی های میکروسکوپی در داخل فیبر
• شکستن کامل فیبر و قطع شبکه
• کاهش عملکرد شبکه و تجربه کاربر
• افزایش الزامات نگهداری و هزینه های عملیاتی
• پیری سریع زیرساخت ها و کاهش طول عمر

استانداردهای صنعت دو پارامتر کلیدی را برای ارزیابی عملکرد کابل های هوایی تعریف می کنند:

محدودیت تنش پایدار در هنگام کار عادی، که به طور معمول نیاز به افزایش فیبر کمتر از 0.2٪ برای اطمینان از قابلیت اطمینان طولانی مدت دارد.

آستانه تنش کوتاه مدت در شرایط شدید، اجازه می دهد تا 0.6٪ طول برای جلوگیری از شکست فاجعه بار.

طراحی موثر شبکه های هوایی نیاز به بررسی دقیق عوامل متعددی دارد:

• شرایط محیطی:الگوهای اقلیمی و ویژگی های زمین
• مشخصات مواد:ترکیب فیبر و کیفیت پوشش محافظ
• طراحی ساختاری:معماری کابل و توزیع وزن
• فاصله پشتیبان:قرار دادن قطب بهینه برای به حداقل رساندن استرس گرانشی

توصیه های صنعت پیشنهاد می کند که کابل هایی با نسبت MAT به وزن بیش از 2.1 daN/ ((kg/km) برای عملکرد بهینه انتخاب شوند.طرح های سبک وزن با تکنولوژی ماکرو ماژول های جمع و جور می توانند استرس را بیشتر کاهش دهند در حالی که دوام را حفظ می کنند.

اجرای مناسب برای طول عمر شبکه هوایی بسیار مهم است:

• رعایت مشخصات سازنده برای خم شدن و کشش
• استفاده از سخت افزار و وسایل پشتیبان سازگار
• بازرسی های منظم برای آسیب یا فرسایش محیط زیست
• از بین بردن به موقع یخ در طول ماه های زمستان

در هنگام ارزیابی گزینه های کابل های هوایی، مستندات فنی باید شامل گزارش های دقیق آزمایش کشش باشد که عملکرد را در شرایط مختلف استرس تأیید می کند.پشتیبانی جامع تولید کننده برای روش های نصب و نگهداری نیز برای اطمینان طولانی مدت شبکه ضروری است.